| доціди́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | доціди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | доціді́мо, доціді́м | |
| 2 особа | доціди́ | доціді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | доціджу́ | доці́димо, доці́дим |
| 2 особа | доці́диш | доці́дите |
| 3 особа | доці́дить | доці́дять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | доціди́в | доціди́ли |
| жін.р. | доціди́ла | |
| сер.р. | доціди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| доці́джений | ||
| Безособова форма | ||
| доці́джено | ||
| Дієприслівник | ||
| доціди́вши | ||