| дочимчикува́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | дочимчикува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | дочимчику́ймо | |
| 2 особа | дочимчику́й | дочимчику́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | дочимчику́ю | дочимчику́ємо, дочимчику́єм |
| 2 особа | дочимчику́єш | дочимчику́єте |
| 3 особа | дочимчику́є | дочимчику́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | дочимчикува́в | дочимчикува́ли |
| жін.р. | дочимчикува́ла | |
| сер.р. | дочимчикува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| дочимчикува́вши | ||
| [розм.] | ||