| доща́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | доща́тий | доща́та | доща́те | доща́ті |
| родовий | доща́того | доща́тої | доща́того | доща́тих |
| давальний | доща́тому | доща́тій | доща́тому | доща́тим |
| знахідний | доща́тий | доща́ту | доща́те | доща́ті |
| орудний | доща́тим | доща́тою | доща́тим | доща́тими |
| місцевий | на/у доща́тому, доща́тім | на/у доща́тій | на/у доща́тому, доща́тім | на/у доща́тих |