| ду́мицький – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ду́мицький | ду́мицька | ду́мицьке | ду́мицькі |
| родовий | ду́мицького | ду́мицької | ду́мицького | ду́мицьких |
| давальний | ду́мицькому | ду́мицькій | ду́мицькому | ду́мицьким |
| знахідний | ду́мицький, ду́мицького | ду́мицьку | ду́мицьке | ду́мицькі, ду́мицьких |
| орудний | ду́мицьким | ду́мицькою | ду́мицьким | ду́мицькими |
| місцевий | на/у ду́мицькому, ду́мицькім | на/у ду́мицькій | на/у ду́мицькому, ду́мицькім | на/у ду́мицьких |