>
| енгармоні́йний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | енгармоні́йний | енгармоні́йна | енгармоні́йне | енгармоні́йні |
| родовий | енгармоні́йного | енгармоні́йної | енгармоні́йного | енгармоні́йних |
| давальний | енгармоні́йному | енгармоні́йній | енгармоні́йному | енгармоні́йним |
| знахідний | енгармоні́йний | енгармоні́йну | енгармоні́йне | енгармоні́йні |
| орудний | енгармоні́йним | енгармоні́йною | енгармоні́йним | енгармоні́йними |
| місцевий | на/в енгармоні́йному, енгармоні́йнім | на/в енгармоні́йній | на/в енгармоні́йному, енгармоні́йнім | на/в енгармоні́йних |