>
| ентедоно́їдний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ентедоно́їдний | ентедоно́їдна | ентедоно́їдне | ентедоно́їдні |
| родовий | ентедоно́їдного | ентедоно́їдної | ентедоно́їдного | ентедоно́їдних |
| давальний | ентедоно́їдному | ентедоно́їдній | ентедоно́їдному | ентедоно́їдним |
| знахідний | ентедоно́їдний, ентедоно́їдного | ентедоно́їдну | ентедоно́їдне | ентедоно́їдні, ентедоно́їдних |
| орудний | ентедоно́їдним | ентедоно́їдною | ентедоно́їдним | ентедоно́їдними |
| місцевий | на/в ентедоно́їдному, ентедоно́їднім | на/в ентедоно́їдній | на/в ентедоно́їдному, ентедоно́їднім | на/в ентедоно́їдних |