>
| ескортува́ти – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | ескортува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ескорту́ймо | |
| 2 особа | ескорту́й | ескорту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ескортува́тиму | ескортува́тимемо, ескортува́тимем |
| 2 особа | ескортува́тимеш | ескортува́тимете |
| 3 особа | ескортува́тиме | ескортува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ескорту́ю | ескорту́ємо, ескорту́єм |
| 2 особа | ескорту́єш | ескорту́єте |
| 3 особа | ескорту́є | ескорту́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| ескорту́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | ескортува́в | ескортува́ли |
| жін. р. | ескортува́ла | |
| сер. р. | ескортува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| ескорто́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| ескорто́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| ескортува́вши | ||