| забурмота́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | забурмота́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | забурмочі́мо, забурмочі́м | |
| 2 особа | забурмочи́ | забурмочі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | забурмочу́ | забурмо́чемо, забурмо́чем |
| 2 особа | забурмо́чеш | забурмо́чете |
| 3 особа | забурмо́че | забурмо́чуть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | забурмота́в | забурмота́ли |
| жін.р. | забурмота́ла | |
| сер.р. | забурмота́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| забурмота́вши | ||