| задима́ти1 – дієслово недоконаного виду | ||
| починати дути, віяти, повівати звідки-небудь – про вітер; завівати) | ||
| Інфінітив | задима́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | задима́тиме | задима́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | задима́є | задима́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| задима́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | задима́в | задима́ли |
| жін. р. | задима́ла | |
| сер. р. | задима́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| задима́вши* | ||