| заду́блий1 – дієприкметник | ||||
| (від: задубнути і задубти) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | заду́блий | заду́бла | заду́бле | заду́блі |
| родовий | заду́блого | заду́блої | заду́блого | заду́блих |
| давальний | заду́блому | заду́блій | заду́блому | заду́блим |
| знахідний | заду́блий, заду́блого | заду́блу | заду́бле | заду́блі, заду́блих |
| орудний | заду́блим | заду́блою | заду́блим | заду́блими |
| місцевий | на/у заду́блому, заду́блім | на/у заду́блій | на/у заду́блому, заду́блім | на/у заду́блих |
| [рідко] | ||||