| затарахкоті́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | затарахкоті́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | затарахкоті́мо, затарахкоті́м | |
| 2 особа | затарахкоти́ | затарахкоті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | затарахкочу́ | затарахкотимо́, затарахкоти́м |
| 2 особа | затарахкоти́ш | затарахкотите́ |
| 3 особа | затарахкоти́ть | затарахкотя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | затарахкоті́в | затарахкоті́ли |
| жін.р. | затарахкоті́ла | |
| сер.р. | затарахкоті́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| затарахкоті́вши | ||