| зсудо́митися – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | зсудо́митися, зсудо́митись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ||
| 2 особа | ||
| 3 особа | зсудо́миться | зсудо́мляться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | зсудо́мився, зсудо́мивсь | зсудо́милися, зсудо́мились |
| жін.р. | зсудо́милася, зсудо́милась | |
| сер.р. | зсудо́милося, зсудо́милось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| зсудо́мившись | ||