| з’ю́рмитися – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | з’ю́рмитися, з’ю́рмитись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | з’ю́рмімося, з’ю́рмімось, з’ю́рмімся | |
| 2 особа | з’ю́рміться | |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | з’ю́рмимося, з’ю́рмимось, з’ю́рмимся | |
| 2 особа | з’ю́рмитеся, з’ю́рмитесь | |
| 3 особа | з’ю́рмиться | з’ю́рмляться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | з’ю́рмився, з’ю́рмивсь | з’ю́рмилися, з’ю́рмились |
| жін.р. | з’ю́рмилася, з’ю́рмилась | |
| сер.р. | з’ю́рмилося, з’ю́рмилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| з’ю́рмившись | ||