| кара́кулевий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | кара́кулевий | кара́кулева | кара́кулеве | кара́кулеві |
| родовий | кара́кулевого | кара́кулевої | кара́кулевого | кара́кулевих |
| давальний | кара́кулевому | кара́кулевій | кара́кулевому | кара́кулевим |
| знахідний | кара́кулевий | кара́кулеву | кара́кулеве | кара́кулеві |
| орудний | кара́кулевим | кара́кулевою | кара́кулевим | кара́кулевими |
| місцевий | на/у кара́кулевому, кара́кулевім | на/у кара́кулевій | на/у кара́кулевому, кара́кулевім | на/у кара́кулевих |