| карлува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | карлува́тий | карлува́та | карлува́те | карлува́ті |
| родовий | карлува́того | карлува́тої | карлува́того | карлува́тих |
| давальний | карлува́тому | карлува́тій | карлува́тому | карлува́тим |
| знахідний | карлува́тий, карлува́того | карлува́ту | карлува́те | карлува́ті, карлува́тих |
| орудний | карлува́тим | карлува́тою | карлува́тим | карлува́тими |
| місцевий | на/у карлува́тому, карлува́тім | на/у карлува́тій | на/у карлува́тому, карлува́тім | на/у карлува́тих |