| клекітни́й – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | клекітни́й | клекітна́ | клекітне́ | клекітні́ |
| родовий | клекітно́го | клекітно́ї | клекітно́го | клекітни́х |
| давальний | клекітно́му | клекітні́й | клекітно́му | клекітни́м |
| знахідний | клекітни́й, клекітно́го | клекітну́ | клекітне́ | клекітні́, клекітни́х |
| орудний | клекітни́м | клекітно́ю | клекітни́м | клекітни́ми |
| місцевий | на/у клекітно́му, клекітні́м | на/у клекітні́й | на/у клекітно́му, клекітні́м | на/у клекітни́х |