| клинкува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | клинкува́тий | клинкува́та | клинкува́те | клинкува́ті |
| родовий | клинкува́того | клинкува́тої | клинкува́того | клинкува́тих |
| давальний | клинкува́тому | клинкува́тій | клинкува́тому | клинкува́тим |
| знахідний | клинкува́тий | клинкува́ту | клинкува́те | клинкува́ті |
| орудний | клинкува́тим | клинкува́тою | клинкува́тим | клинкува́тими |
| місцевий | на/у клинкува́тому, клинкува́тім | на/у клинкува́тій | на/у клинкува́тому, клинкува́тім | на/у клинкува́тих |