| | |
| контрапунктува́ти – дієслово недоконаного і доконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | контрапунктува́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | контрапункту́ймо |
| 2 особа | контрапункту́й | контрапункту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | контрапунктува́тиму | контрапунктува́тимемо, контрапунктува́тимем |
| 2 особа | контрапунктува́тимеш | контрапунктува́тимете |
| 3 особа | контрапунктува́тиме | контрапунктува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС |
| 1 особа | контрапункту́ю | контрапункту́ємо, контрапункту́єм |
| 2 особа | контрапункту́єш | контрапункту́єте |
| 3 особа | контрапункту́є | контрапункту́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| контрапункту́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | контрапунктува́в | контрапунктува́ли |
| жін. р. | контрапунктува́ла |
| сер. р. | контрапунктува́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
| контрапункто́ваний |
| Безособова форма |
| контрапункто́вано |
| Дієприслівник |
| контрапунктува́вши |