| куми́цький – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | куми́цький | куми́цька | куми́цьке | куми́цькі |
| родовий | куми́цького | куми́цької | куми́цького | куми́цьких |
| давальний | куми́цькому | куми́цькій | куми́цькому | куми́цьким |
| знахідний | куми́цький, куми́цького | куми́цьку | куми́цьке | куми́цькі, куми́цьких |
| орудний | куми́цьким | куми́цькою | куми́цьким | куми́цькими |
| місцевий | на/у куми́цькому, куми́цькім | на/у куми́цькій | на/у куми́цькому, куми́цькім | на/у куми́цьких |