| кустра́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | кустра́тий | кустра́та | кустра́те | кустра́ті |
| родовий | кустра́того | кустра́тої | кустра́того | кустра́тих |
| давальний | кустра́тому | кустра́тій | кустра́тому | кустра́тим |
| знахідний | кустра́тий, кустра́того | кустра́ту | кустра́те | кустра́ті, кустра́тих |
| орудний | кустра́тим | кустра́тою | кустра́тим | кустра́тими |
| місцевий | на/у кустра́тому, кустра́тім | на/у кустра́тій | на/у кустра́тому, кустра́тім | на/у кустра́тих |