| | |
| ланцюва́ти – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| (бути ланцем) | | |
| | |
| | |
| Інфінітив | ланцюва́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | ланцю́ймо |
| 2 особа | ланцю́й | ланцю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | ланцюва́тиму | ланцюва́тимемо, ланцюва́тимем |
| 2 особа | ланцюва́тимеш | ланцюва́тимете |
| 3 особа | ланцюва́тиме | ланцюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | ланцю́ю | ланцю́ємо, ланцю́єм |
| 2 особа | ланцю́єш | ланцю́єте |
| 3 особа | ланцю́є | ланцю́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| ланцю́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | ланцюва́в | ланцюва́ли |
| жін. р. | ланцюва́ла |
| сер. р. | ланцюва́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| ланцюва́вши |