| лжесві́дчий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | лжесві́дчий | лжесві́дча | лжесві́дче | лжесві́дчі |
| родовий | лжесві́дчого | лжесві́дчої | лжесві́дчого | лжесві́дчих |
| давальний | лжесві́дчому | лжесві́дчій | лжесві́дчому | лжесві́дчим |
| знахідний | лжесві́дчий | лжесві́дчу | лжесві́дче | лжесві́дчі |
| орудний | лжесві́дчим | лжесві́дчою | лжесві́дчим | лжесві́дчими |
| місцевий | на/у лжесві́дчому, лжесві́дчім | на/у лжесві́дчій | на/у лжесві́дчому, лжесві́дчім | на/у лжесві́дчих |