| ліцитаці́йний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ліцитаці́йний | ліцитаці́йна | ліцитаці́йне | ліцитаці́йні |
| родовий | ліцитаці́йного | ліцитаці́йної | ліцитаці́йного | ліцитаці́йних |
| давальний | ліцитаці́йному | ліцитаці́йній | ліцитаці́йному | ліцитаці́йним |
| знахідний | ліцитаці́йний | ліцитаці́йну | ліцитаці́йне | ліцитаці́йні |
| орудний | ліцитаці́йним | ліцитаці́йною | ліцитаці́йним | ліцитаці́йними |
| місцевий | на/у ліцитаці́йному, ліцитаці́йнім | на/у ліцитаці́йній | на/у ліцитаці́йному, ліцитаці́йнім | на/у ліцитаці́йних |
| [діал.] | ||||