| мандрува́ння – іменник середнього роду | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | мандрува́ння | мандрува́ння |
| родовий | мандрува́ння | мандрува́нь |
| давальний | мандрува́нню | мандрува́нням |
| знахідний | мандрува́ння | мандрува́ння |
| орудний | мандрува́нням | мандрува́ннями |
| місцевий | на/у мандрува́нні, мандрува́нню | на/у мандрува́ннях |
| кличний | мандрува́ння* | мандрува́ння* |