| марни́ця – іменник жіночого роду | ||
| (дрібниця, дурниця) | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | марни́ця | марни́ці |
| родовий | марни́ці | марни́ць |
| давальний | марни́ці | марни́цям |
| знахідний | марни́цю | марни́ці |
| орудний | марни́цею | марни́цями |
| місцевий | на/у марни́ці | на/у марни́цях |
| кличний | марни́це* | марни́ці* |
| [діал.] |