| мири́ти – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | мири́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | мирі́мо, мирі́м | |
| 2 особа | мири́ | мирі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | мири́тиму | мири́тимемо, мири́тимем |
| 2 особа | мири́тимеш | мири́тимете |
| 3 особа | мири́тиме | мири́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | мирю́ | миримо́, мири́м |
| 2 особа | мири́ш | мирите́ |
| 3 особа | мири́ть | миря́ть |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| мирячи́ | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | мири́в | мири́ли |
| жін. р. | мири́ла | |
| сер. р. | мири́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| мири́вши | ||