| миролю́бний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | миролю́бний | миролю́бна | миролю́бне | миролю́бні |
| родовий | миролю́бного | миролю́бної | миролю́бного | миролю́бних |
| давальний | миролю́бному | миролю́бній | миролю́бному | миролю́бним |
| знахідний | миролю́бний, миролю́бного | миролю́бну | миролю́бне | миролю́бні, миролю́бних |
| орудний | миролю́бним | миролю́бною | миролю́бним | миролю́бними |
| місцевий | на/у миролю́бному, миролю́бнім | на/у миролю́бній | на/у миролю́бному, миролю́бнім | на/у миролю́бних |