| мутнува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | мутнува́тий | мутнува́та | мутнува́те | мутнува́ті |
| родовий | мутнува́того | мутнува́тої | мутнува́того | мутнува́тих |
| давальний | мутнува́тому | мутнува́тій | мутнува́тому | мутнува́тим |
| знахідний | мутнува́тий | мутнува́ту | мутнува́те | мутнува́ті |
| орудний | мутнува́тим | мутнува́тою | мутнува́тим | мутнува́тими |
| місцевий | на/у мутнува́тому, мутнува́тім | на/у мутнува́тій | на/у мутнува́тому, мутнува́тім | на/у мутнува́тих |