| набре́зклий – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | набре́зклий | набре́зкла | набре́зкле | набре́зклі |
| родовий | набре́зклого | набре́зклої | набре́зклого | набре́зклих |
| давальний | набре́зклому | набре́зклій | набре́зклому | набре́зклим |
| знахідний | набре́зклий | набре́зклу | набре́зкле | набре́зклі |
| орудний | набре́зклим | набре́зклою | набре́зклим | набре́зклими |
| місцевий | на/у набре́зклому, набре́зклім | на/у набре́зклій | на/у набре́зклому, набре́зклім | на/у набре́зклих |
| [діал.] | ||||