| насторо́шити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | насторо́шити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | насторо́шмо | |
| 2 особа | насторо́ш | насторо́ште |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | насторо́шу | насторо́шимо, насторо́шим |
| 2 особа | насторо́шиш | насторо́шите |
| 3 особа | насторо́шить | насторо́шать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | насторо́шив | насторо́шили |
| жін.р. | насторо́шила | |
| сер.р. | насторо́шило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| насторо́шений | ||
| Безособова форма | ||
| насторо́шено | ||
| Дієприслівник | ||
| насторо́шивши | ||