| непорухо́мий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | непорухо́мий | непорухо́ма | непорухо́ме | непорухо́мі |
| родовий | непорухо́мого | непорухо́мої | непорухо́мого | непорухо́мих |
| давальний | непорухо́мому | непорухо́мій | непорухо́мому | непорухо́мим |
| знахідний | непорухо́мий | непорухо́му | непорухо́ме | непорухо́мі |
| орудний | непорухо́мим | непорухо́мою | непорухо́мим | непорухо́мими |
| місцевий | на/у непорухо́мому, непорухо́мім | на/у непорухо́мій | на/у непорухо́мому, непорухо́мім | на/у непорухо́мих |