| нуднува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | нуднува́тий | нуднува́та | нуднува́те | нуднува́ті |
| родовий | нуднува́того | нуднува́тої | нуднува́того | нуднува́тих |
| давальний | нуднува́тому | нуднува́тій | нуднува́тому | нуднува́тим |
| знахідний | нуднува́тий, нуднува́того | нуднува́ту | нуднува́те | нуднува́ті, нуднува́тих |
| орудний | нуднува́тим | нуднува́тою | нуднува́тим | нуднува́тими |
| місцевий | на/у нуднува́тому, нуднува́тім | на/у нуднува́тій | на/у нуднува́тому, нуднува́тім | на/у нуднува́тих |