| оббу́рюваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | оббу́рюваний | оббу́рювана | оббу́рюване | оббу́рювані |
| родовий | оббу́рюваного | оббу́рюваної | оббу́рюваного | оббу́рюваних |
| давальний | оббу́рюваному | оббу́рюваній | оббу́рюваному | оббу́рюваним |
| знахідний | оббу́рюваний, оббу́рюваного | оббу́рювану | оббу́рюване | оббу́рювані, оббу́рюваних |
| орудний | оббу́рюваним | оббу́рюваною | оббу́рюваним | оббу́рюваними |
| місцевий | на/в оббу́рюваному, оббу́рюванім | на/в оббу́рюваній | на/в оббу́рюваному, оббу́рюванім | на/в оббу́рюваних |