| | | | |
| обва́жнюваний – дієприкметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | обва́жнюваний | обва́жнювана | обва́жнюване | обва́жнювані |
| родовий | обва́жнюваного | обва́жнюваної | обва́жнюваного | обва́жнюваних |
| давальний | обва́жнюваному | обва́жнюваній | обва́жнюваному | обва́жнюваним |
| знахідний | обва́жнюваний, обва́жнюваного | обва́жнювану | обва́жнюване | обва́жнювані, обва́жнюваних |
| орудний | обва́жнюваним | обва́жнюваною | обва́жнюваним | обва́жнюваними |
| місцевий | на/в обва́жнюваному, обва́жнюванім | на/в обва́жнюваній | на/в обва́жнюваному, обва́жнюванім | на/в обва́жнюваних |