| обва́рюваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | обва́рюваний | обва́рювана | обва́рюване | обва́рювані |
| родовий | обва́рюваного | обва́рюваної | обва́рюваного | обва́рюваних |
| давальний | обва́рюваному | обва́рюваній | обва́рюваному | обва́рюваним |
| знахідний | обва́рюваний, обва́рюваного | обва́рювану | обва́рюване | обва́рювані, обва́рюваних |
| орудний | обва́рюваним | обва́рюваною | обва́рюваним | обва́рюваними |
| місцевий | на/в обва́рюваному, обва́рюванім | на/в обва́рюваній | на/в обва́рюваному, обва́рюванім | на/в обва́рюваних |