| обтереби́ти – дієслово доконаного виду | ||
| (очистити) | ||
| Інфінітив | обтереби́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | обтеребі́мо, обтеребі́м | |
| 2 особа | обтереби́ | обтеребі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обтереблю́ | обтеребимо́, обтереби́м |
| 2 особа | обтереби́ш | обтеребите́ |
| 3 особа | обтереби́ть | обтеребля́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | обтереби́в | обтереби́ли |
| жін.р. | обтереби́ла | |
| сер.р. | обтереби́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| обтере́блений | ||
| Безособова форма | ||
| обтере́блено | ||
| Дієприслівник | ||
| обтереби́вши | ||