| одержи́мий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | одержи́мий | одержи́ма | одержи́ме | одержи́мі |
| родовий | одержи́мого | одержи́мої | одержи́мого | одержи́мих |
| давальний | одержи́мому | одержи́мій | одержи́мому | одержи́мим |
| знахідний | одержи́мий, одержи́мого | одержи́му | одержи́ме | одержи́мі, одержи́мих |
| орудний | одержи́мим | одержи́мою | одержи́мим | одержи́мими |
| місцевий | на/в одержи́мому, одержи́мім | на/в одержи́мій | на/в одержи́мому, одержи́мім | на/в одержи́мих |