| | |
| орендарюва́ти – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | орендарюва́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | орендарю́ймо |
| 2 особа | орендарю́й | орендарю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | орендарюва́тиму | орендарюва́тимемо, орендарюва́тимем |
| 2 особа | орендарюва́тимеш | орендарюва́тимете |
| 3 особа | орендарюва́тиме | орендарюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | орендарю́ю | орендарю́ємо, орендарю́єм |
| 2 особа | орендарю́єш | орендарю́єте |
| 3 особа | орендарю́є | орендарю́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| орендарю́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | орендарюва́в | орендарюва́ли |
| жін. р. | орендарюва́ла |
| сер. р. | орендарюва́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| орендарюва́вши |