| оснасти́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | оснасти́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | оснасті́мо, оснасті́м | |
| 2 особа | оснасти́ | оснасті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | оснащу́ | оснастимо́, оснасти́м |
| 2 особа | оснасти́ш | оснастите́ |
| 3 особа | оснасти́ть | оснастя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | оснасти́в | оснасти́ли |
| жін.р. | оснасти́ла | |
| сер.р. | оснасти́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| осна́щений | ||
| Безособова форма | ||
| осна́щено | ||
| Дієприслівник | ||
| оснасти́вши | ||