| офа́рбити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | офа́рбити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | офа́рбмо | |
| 2 особа | офа́рб | офа́рбте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | офа́рблю | офа́рбимо, офа́рбим |
| 2 особа | офа́рбиш | офа́рбите |
| 3 особа | офа́рбить | офа́рблять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | офа́рбив | офа́рбили |
| жін.р. | офа́рбила | |
| сер.р. | офа́рбило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| офа́рбивши | ||