| | | | |
| охристия́нений – дієприкметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | охристия́нений | охристия́нена | охристия́нене | охристия́нені |
| родовий | охристия́неного | охристия́неної | охристия́неного | охристия́нених |
| давальний | охристия́неному | охристия́неній | охристия́неному | охристия́неним |
| знахідний | охристия́нений, охристия́неного | охристия́нену | охристия́нене | охристия́нені, охристия́нених |
| орудний | охристия́неним | охристия́неною | охристия́неним | охристия́неними |
| місцевий | на/в охристия́неному, охристия́ненім | на/в охристия́неній | на/в охристия́неному, охристия́ненім | на/в охристия́нених |