| пелеха́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | пелеха́тий | пелеха́та | пелеха́те | пелеха́ті |
| родовий | пелеха́того | пелеха́тої | пелеха́того | пелеха́тих |
| давальний | пелеха́тому | пелеха́тій | пелеха́тому | пелеха́тим |
| знахідний | пелеха́тий, пелеха́того | пелеха́ту | пелеха́те | пелеха́ті, пелеха́тих |
| орудний | пелеха́тим | пелеха́тою | пелеха́тим | пелеха́тими |
| місцевий | на/у пелеха́тому, пелеха́тім | на/у пелеха́тій | на/у пелеха́тому, пелеха́тім | на/у пелеха́тих |
| [розм.] | ||||