| пустува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | пустува́тий | пустува́та | пустува́те | пустува́ті |
| родовий | пустува́того | пустува́тої | пустува́того | пустува́тих |
| давальний | пустува́тому | пустува́тій | пустува́тому | пустува́тим |
| знахідний | пустува́тий, пустува́того | пустува́ту | пустува́те | пустува́ті, пустува́тих |
| орудний | пустува́тим | пустува́тою | пустува́тим | пустува́тими |
| місцевий | на/у пустува́тому, пустува́тім | на/у пустува́тій | на/у пустува́тому, пустува́тім | на/у пустува́тих |