| равенду́чний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | равенду́чний | равенду́чна | равенду́чне | равенду́чні |
| родовий | равенду́чного | равенду́чної | равенду́чного | равенду́чних |
| давальний | равенду́чному | равенду́чній | равенду́чному | равенду́чним |
| знахідний | равенду́чний | равенду́чну | равенду́чне | равенду́чні |
| орудний | равенду́чним | равенду́чною | равенду́чним | равенду́чними |
| місцевий | на/у равенду́чному, равенду́чнім | на/у равенду́чній | на/у равенду́чному, равенду́чнім | на/у равенду́чних |