| | |
| рицарюва́ти – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | рицарюва́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | рицарю́ймо |
| 2 особа | рицарю́й | рицарю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | рицарюва́тиму | рицарюва́тимемо, рицарюва́тимем |
| 2 особа | рицарюва́тимеш | рицарюва́тимете |
| 3 особа | рицарюва́тиме | рицарюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | рицарю́ю | рицарю́ємо, рицарю́єм |
| 2 особа | рицарю́єш | рицарю́єте |
| 3 особа | рицарю́є | рицарю́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| рицарю́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | рицарюва́в | рицарюва́ли |
| жін. р. | рицарюва́ла |
| сер. р. | рицарюва́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| рицарюва́вши |