| розташува́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | розташува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | розташу́ймо | |
| 2 особа | розташу́й | розташу́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | розташу́ю | розташу́ємо, розташу́єм |
| 2 особа | розташу́єш | розташу́єте |
| 3 особа | розташу́є | розташу́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | розташува́в | розташува́ли |
| жін.р. | розташува́ла | |
| сер.р. | розташува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| розташо́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| розташо́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| розташува́вши | ||