| розшу́гнутий – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | розшу́гнутий | розшу́гнута | розшу́гнуте | розшу́гнуті |
| родовий | розшу́гнутого | розшу́гнутої | розшу́гнутого | розшу́гнутих |
| давальний | розшу́гнутому | розшу́гнутій | розшу́гнутому | розшу́гнутим |
| знахідний | розшу́гнутий | розшу́гнуту | розшу́гнуте | розшу́гнуті |
| орудний | розшу́гнутим | розшу́гнутою | розшу́гнутим | розшу́гнутими |
| місцевий | на/у розшу́гнутому, розшу́гнутім | на/у розшу́гнутій | на/у розшу́гнутому, розшу́гнутім | на/у розшу́гнутих |