| ру́хлий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | ру́хлий | ру́хла | ру́хле | ру́хлі |
| родовий | ру́хлого | ру́хлої | ру́хлого | ру́хлих |
| давальний | ру́хлому | ру́хлій | ру́хлому | ру́хлим |
| знахідний | ру́хлий, ру́хлого | ру́хлу | ру́хле | ру́хлі, ру́хлих |
| орудний | ру́хлим | ру́хлою | ру́хлим | ру́хлими |
| місцевий | на/у ру́хлому, ру́хлім | на/у ру́хлій | на/у ру́хлому, ру́хлім | на/у ру́хлих |
| [розм.] | ||||