| собака́р – іменник чоловічого роду, істота | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | собака́р | собакарі́ |
| родовий | собакаря́ | собакарі́в |
| давальний | собакаре́ві, собакарю́ | собакаря́м |
| знахідний | собакаря́ | собакарі́в |
| орудний | собакаре́м | собакаря́ми |
| місцевий | на/у собакаре́ві, собакарю́, собакарі́ | на/у собакаря́х |
| кличний | собака́рю | собакарі́ |
| [рідко] |