| солоню́щий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | солоню́щий | солоню́ща | солоню́ще | солоню́щі |
| родовий | солоню́щого | солоню́щої | солоню́щого | солоню́щих |
| давальний | солоню́щому | солоню́щій | солоню́щому | солоню́щим |
| знахідний | солоню́щий, солоню́щого | солоню́щу | солоню́ще | солоню́щі, солоню́щих |
| орудний | солоню́щим | солоню́щою | солоню́щим | солоню́щими |
| місцевий | на/у солоню́щому, солоню́щім | на/у солоню́щій | на/у солоню́щому, солоню́щім | на/у солоню́щих |
| [розм.] | ||||